TİYATROM ARŞİVİ TİYATRO'NUN YAKIN TARİHİNE TANIKTIR, SON 14 YILIN İKTİDAR TİYATRO İLİŞKİLERİ İNCELENMEDEN ORHAN ALKAYA OLAYI DEĞERLENDİRİLEMEZ...

Geçtiğimiz haftanın ana gündem maddesi Orhan Alkaya'nın İBŞT Genel Sanat Yönetmenliğine gelmesi değil, "İBŞT Genel sanat yönetmeninin değişmesiydi." Bunu bu şekilde vurgulama nedenim konu sadece Orhan Alkaya boyutundan görülür hale gelmesi, adeta Orhan Alkaya ile röportaj yapmanın magazinci deyimiyle "in" hale gelmesidir.. Oysa meselenin daha geniş ele alınması gerekmektedir İşte bu uzun yazıda bunu yapmaya çalışacağım. Sabırla okunursa ancak o zaman yukarıdaki başlığı neden atma gereği duyduğum anlaşılacak, Tiyatro-iktidar ilişkilerinin son 14 yılı daha netleşecektir. Konuyu temelinden almadan Orhan Alkaya'yı ne alkışlamak, ne yuhalamak doğru bir tavır olmayacaktır.

Yukarıda konu Orhan Alkaya isminden ibaret değil İBŞT Genel Sanat yönetmeninin değişimi konusudur ve bu konu daha detaylı görülebilmeliydi demiştim. Şimdi biraz geçmişe dönelim. Size 2002 yılında yazdığım yazından bir bölümü buraya aktarmak istiyorum.

Bu macera yeni değildir ve Recep Tayyip Erdoğan'ın İstanbul Belediye Başkanı olarak ilk kez iktidarla tanışmasıyla başlamıştır.

2002 yılında tiyatrom'da yazdığım yazıdan bir bölümü buraya aktararak hafızaları canlandırmak istiyorum.

Ayrıca yine Recep Tayyip Erdoğan'ın Belediye başkanı olarak kurdurduğu Kültür A.Ş.'nin şehir tiyatrolarına alternatif yada son darbe vurulduğunda boşaltılacak şehir tiyatrolarına gerekli yeni kadroları hazırlamak için kurulduğuna da çeşitli yazılarımda dikkat çekmiştim. (Bugün halihazırda süren Kültür AŞ farklı bir noktadadır bugünkü Kültür AŞ yi aynı nitelemeyle suçlamakta değilim)

İslamcı siyasetin Şehir Tiyatrolarında yapılanmasına diğer örnekler : Şenol Demiröz'le başlayan ele geçirme operasyonları

Zaman gazetesinde yer alan şu satırlar ise tarihe geçilecek bir dönüşüm harekatının ilanıdır

Bu dönem Türkiye siyasetinin de yeniden şekillenme dönemidir. Özellikle İslami kesimde ilk kez ikinci bir partinin ortaya çıkması dengeleri değiştirmekte; geçmişte MHP'den kopan milliyetçi ama islamcı yanı daha güçlü BBP'li Nizamı Alemciler, MHP tabanından kitleler , Fetullahçılar ve değişik kesimler AKP'ye kah yakınlaşmakta kah ayrılmaktadırlar. O dönem Şehir tiyatrolarına yapılan bu atamaları Nizam-ı Alem'ciler (Büyük Birlik Partisi) de övgüyle karşılamaktadır.

MHP Kökenli de olsa Recep Tayyip Erdoğan'la yolsuzlukta ve iktidarda kader birliği etmiş Şenol Demiröz İstanbul'un Kültür İşlerini teslim almış, şehir tiyatrolarının repertuar kurulu başkanı olmuş, Al Baraka Türk'den bir kişi, Yeni Şafah ve Zaman Gazetelerinden birer kişi  Şehir Tiyatrolarına danışman , basın sorumlusu gibi görevlerle getirilmiş, Tiyatro Müdürlüğünü geçenlerde salon açılışı yapan şimdiki AKP'li Beykoz Belediye Başkanı Muharrem Ergül üstlenmiştir.

Şimdi mümkün olduğunca çok genişletmemeye çalışarak tiyatro ekseninde  kronolojik sırayla ilerlemeye çalışalım.

1.NURULLAH TUNCER DÖNEMİ VE ŞEHİR EFSANESİNE DÖNEN genctiyatro.com

      Tuncer'in ataması bir hayli tepki görmüştü. Sayın Tuncer'in ilk dönemleri de otoriteyi sağlamak adına sert geçen günler olarak yansıyacaktı. Bu atamanın ardından Başar Sabuncu, Orhan Alkaya ve Macit Koper ‘izinsiz demeç vermek’ gerekçesiyle, Yönetim Kurulu üyesi Ali Taygun ise yönetim kurulu karar defterine yazdığı ‘muhalefet şerhi’ nedeniyle disiplin kuruluna verilmişti. Bu dönemde tiyatrom.com (o zamanki adıyla genctiyatro.com) da muhalif kanadın sesi olmayı üstlenmiş, basının ilk günlerdeki ilgisi çabucak geçmesiyle muhalif sesler sitemiz   genctiyatro.com'dan kendini duyurmaya başlamıştı.

    Genctiyatro.com bu dönem Şehir Tiyatrosunda yaşananlara ve Sayın Nurullah Tuncer'e karşı oldukça sert bir muhalefet yapmaktaydı. sitemizde yayınlanan muhalif yaklaşımlar ulusal basının dikkatini çekip genctiyatro'yu referans göstererek haberleri sayfasına, ekranına taşımaktaydı. Henüz zaten profesyonel tiyatro dünyasında yeni yeni tanınan sitemiz adeta bir şehir efsanesine dönüşmüştü. Bu devirde Nurullah Tuncer'in sitemizde hakkında çıkan yazılardan dolayı koridorlarda avazı çıktığı kadar bağırıp öfkelendiği, bu siteye bilgi iletenlere ağır sözler sarf ettiği bildirilirdi tarafımıza.

     Şehir Tiyatrosu çalışanlarının aralarında genctiyatro'yu yayınlayan kim sorularına "Almanya'da yaşayan birisiymiş, demek ki o nedenle bu kadar cesur davranıyor" gibi varsayımların dolaştığı rivayet edilir. Yine bu günlerde Genç Tiyatro sitesi Tiyatro Dergisinde yer alacak Ali Taygun imzalı ve "Gençlerin Şehir Tiyatrolarına Bühtanı var" başlıklı uzunca bir yazıyla iftiracılıkla suçlanacaktık. Bu yazıya verdiğim yanıttan kısa bir bölüm o günlerde Şehir Tiyatrolarındaki İslamcı yapılanmaya dikkat çekecektir.

Tiyatrom'un ortaya serdiği İBŞT'de İslamcı-Faşist yapılanma Medya'da yankı yarattı

Oldukça sancılı bir şekilde göreve başlayan Nurullah Tuncer'in bu ilk görev dönemiydi. Ali Müfit Gürtuna Fazilet Partisinden seçilmiş Belediye Başkanı idi. Fazilet Partisi / AKP ayrışmasından sonra Ali Müfit Gürtuna kendi yolunu çizip her iki partiye de dahil olmayıp Turkuaz hareketini başlatınca AKP'nin Belediye başkan adayı Kadir Topbaş oldu ve seçilerek başkan oldu.

NURULLAH TUNCER GÖREVDEN ALINIYOR. Göreve gelen Kadir Topbaş 2004 yılında Nurullah Tuncer'i görevinden aldı. Zira Fazilet Parti sonrası kendi içinde bir bölünme yaşayan islamcı muhafazakar kesim partisel ayrışmanın yanısıra birbirlerinin atadıklarını, kadrolarını da hızla tasfiye ediyorlardı. Dolaysıyla AKP'li Topbaş Fazilet'li Gürtuna'nın atadığı Nurullah Tuncer'i de görevden almıştı. Yerine atadığı isim ise tartışma yaratmaması en muhtemel, herkesin üzerinde uzlaşabileceği, şehir tiyatrolarında genel bir saygı gören Mazlum Kiper'di.

2.NURULLAH TUNCER DÖNEMİ

Mazlum Kiper kurum içinde fazla tartışılmayacak bir isimdi ama Kadir Topbaş'ın hesaplayamadığı bir konu vardı. Önceki Belediye Başkanı Müfit Gürtuna Nurullah Tuncer'i asaleten göreve atamıştı.

Asaleten göreve atanma nedir ve Nurullah Tuncer asaleten atanmış mıydı? : Kamu kurumlarında ve 657 sayılı yasaya bağlı çalışanlar iş ve makam güvencesi altındadır. Yüz kızartıcı bir suç işlemedikçe (Hırsızlık, yolsuzluk, gasp, öldürme, tecavüz gibi) görevden alınamazlar ya da kadroları indirilemez. İşte bu güvenceden dolayı Lemi Bilgin Kültür Bakanına rağmen, Nurullah Tuncer'de Belediye Başkanına rağmen mahkeme kararıyla görevine dönebilmişti. Bu dönem Nurullah Tuncer aslında hiç bir zaman bu göreve asaleten atanmadı iddiaları da duyulmuştu. Fakat Nurullah Tuncer asaleten atanma cebimde deyip artık ne belediyenin adamı ne de arkasında kendisini destekleyen kurum çalışanları yokken bir yalnız adam olarak gidip mahkemeye başvuracak ve göreve dönecekti. Bugün hala Nurullah Tuncer aslında hiç bir zaman asaleten atanmamıştı şeklinde iddialar olsa da vekalet eden birisi asla mahkeme kararıyla göreve dönemezdi. Mahkemeyi kazanıp ikinci kez Genel Sanat Yönetmenliğine dönmüş olması başlı başına asaleten görevde olduğunun kanıtı olsa gerek

Nurullah Tuncer'den önceki Tüm Genel Sanat Yönetmenleri göreve vekaleten geldikleri için rahatlıkla görevden alınırken Nurullah Tuncer göreve mahkeme kararıyla geri dönecekti. 2004 sonlarında  alınan ve mahkeme kararıyla 5 Şubat 2006'da göreve dönen Nurullah Tuncer ilk röportajını tiyatrom muhabiri Ceren Aşkın ile yapmıştı.

İkinci Nurullah Tuncer dönemi ilk döneme göre oldukça farklıydı. İlk dönemde Tuncer görevden almalar, kınama cezaları gibi kurum içinde bir anda otoriter bir yapı ile kendinden söz ettirirken mahkeme kararıyla yeniden geldiği görevde artık yeni bir anlayış ve hoşgörü vardı. Artık kendisini atamış bir belediye başkanı görevde değil, görevde olan ve bağlı olduğu belediye başkanı ise kendisiyle çalışmayı seçmiş değildi. Nurullah Tuncer gerçekten farklı ve yapıcı bir tutumla var olmayı seçmiş, ilk röportajını kendisine en ağır muhalefeti yapan, yıpranmasında bir ölçüde payı olan Sitemize vermişti. Kurum içinde yapıcı olan tutumunun yanı sıra muhabirimize "Belediye başkanına rağmen görevde değilim" gibi Belediyeyle de bir ılımlılığın altını çizse de kurumla ilgili pek çok konuda Belediye Başkanı Topbaş ilerleyen günlerde kendisine bağlı şehir tiyatrolarıyla ilgili kararlar alırken kurumun başındaki Nurullah Tuncer'i çok da dikkate almayacaktı. bazı uygulamaları Nurullah Tuncer'de herhangi birisi gibi gazetelerden öğreniyordu. (Örneğin tiyatro 1 YTL gibi kampanyalar)

İkinci Tuncer döneminde göze çarpan en önemli hususlardan birisi de ilk dönem Nurullah Tuncer'in yardımcı olarak seçtiği Kemal Kocatürk gibi isimlerle 180 derece ters düşmesi hatta aleyhte yapılan açıklamalardı. Ama hepsinden önemlisi artık arkasında belediye başkanı atamasından doğan bir minnet borcu yada görevden alınma korkusu olmadığından kurum sanatçıları ile daha sıcak diyaloglar kurma çabaları, kurum çalışanlarını bilgilendirme toplantıları yada belirli birimlerin yeniden kurulması, örneğin Çocuk ve Gençlik Tiyatroları biriminin canlandırılıp bu konuda sayılı isimlerden olan Eftal Gülbudak'ın bu göreve getirilmesi, çocuk oyunlarında artış, Tayyip Erdoğan'ın Necip Fazıl özlemine cevap verecek seçimler değil repertuara alınacak oyunların kurum çalışanlarının önerisiyle, oylamasıyla  seçilmesi gibi uygulamalardı. Ve sürekli bir muhalefetin medyaya yansıdığı, medyada cadı kazanı olarak anılan İBŞT sessiz sakin bir döneme girecek şehir tiyatroları son 2 yıldır sitemize ve medyaya sadece oyunları yada Belediye Başkanı Kadir Topbaş'ın kendi iradesiyle yaptığı abuk sabuk uygulamalarla gelecekti.

Fakat şu bir gerçekti ki Nurullah Tuncer kurum içinde ılımlı, barışçıl ve üretken bir çaba sergilerken kendisini görevden almayı denemiş olsa da "Ben Belediye Başkanına rağmen görevdeyim" gibi bir zıtlaşmaya da girmemişti. Ama Başkan mahkeme kararıyla göreve dönen kendisine bağlı bu Genel Sanat Yönetmenini yok saymayı seçiyordu. Bununla kalmayıp Genel Sanat Yönetmeninin yetkilerini budayıp asıl işi sadece idari konular olması gereken Tiyatro Müdürünü yetkiyle donatmayı deniyor ama bu karar tepkilerle geri püskürtülüyordu.

AKP'NİN TİYATROYA İLİŞKİN ÇOK AÇIK GÖRÜLMEYE BAŞLAYAN NİYETLERİ

Şimdi bir süre Nurullah Tuncer'i görevde bırakalım ve Tiyatro açısından ülke gündemini hatırlayalım. Yukarıdan beri anlatageldiğimiz gibi Tayyip Erdoğan özlemlerindeki tiyatroyu ifade etmişti. Bu çok da yadırganacak bir durum değildi. Zira her ideoloji elinden gelen her fırsatta ve kendi kontrol alanında kendi ideolojisine, kendi fikir yapısına uygun oyunları görmek isterdi. Tayyip Erdoğan'ın da görmeyi arzulayacağı oyun Necip Fazıl oyunları hatta zamanla saidi Nursi'nin hayatı olabilirdi. Muhafazakar diyebileceğimiz bir sanatçı kesimi ise zaten Türk tiyatrosunun gelişmemesinin, toplumun tiyatroya çok fazla ilgi göstermemesinin nedeni olarak "Batı oyunlarına" ve "Batılı Tiyatro modeline" bağlıyor bunu zaman zaman dile getiriyordu. Muhafazakar sanatçı kesim "geleneksel" sahipliğine soyunuyordu. (Oysa bugün geleneksel olarak anılan örneğin bir "Karagöz-Hacivat yada ortaoyunu, meddah" döneminin ilerici sanat olaylarıydı ve dönemlerinde bağnaz saldırılardan nasibini almaktaydı. Bu ayrı bir yazı konusu olarak uzmanlarınca incelenmeye değer bir konu olsa gerek)

Evet Tayyip Erdoğan'a yada muhafazakar kesime göre Türk Tiyatrosu değişmeliydi. Tüm sosyal yaşam şeklinde olduğu gibi tiyatro konusunda da bakışları, özlemleri elbette farklıydı. Ama bunun bu kadrolarla ve mevcut süregiden kurumlarla olamayacağı da gün gibi aşikardı. Kültür Bakanlığı kendilerinde olsa da, Belediye Başkanlığı kendilerinde olsa da, İzmit'de hayatında sahneye çıkmamış bir din Bilgisi öğretmenini Sanat'tan ve tiyatrodan sorumlu yapsalar da, AKM'nin başına bir imam hatipli ve yardımcılığına başörtülü sanatla hiç ilgisi olmayan bir hanım atasalar da, Şehir Tiyatrolarına  atamayı kendileri yapıyor olsalar da bu oluşmuş yapıyı komple değiştirmeye yetmiyordu. İşte bu noktada AKP genel ve yerel iktidarları artık bu kurumsallaşmış yapılardan kurtulmayı, bu kurumsal yapıları sırtlarından atmayı ve belki uzun vadede yeni bir yapılanmayı düşüneceklerdi doğal olarak.

5018 sayılı yasa çıkarılması, Şehir Tiyatroları Katma bütçeden çıkarılması,  Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmeni yetkilerinin budanıp tam bir müdürlüğe dönüştürülmesi denenmesi ve ardından simgeleşmiş 2 binanın yıkılması kararı artık yönetsel tasarruflardan çok bu kurumları küçültmeye ve adıma adım silmeye doğru atılmış adımlardı. Yıkılması düşünülen Harbiye, Taksim gibi sahnelere alternatif yeni salonlar da kendi kalelerinin içerisine kuruluyordu. Tuzla, Fatih, Kağıthane, Beykoz gibi.

YENİ SALONLAR BİLE BİR İPUCU DEĞİL Mİ?

	Evet bu hükümet ve AKP'li belediyeler salonlar da inşaa ediyordu yıktığı gibi. Ama, çekindikleri entelijansiya'nın Taksim ve Harbiye'deki kümelenmişliklerine karşı, tiyatroyu kendi kalelerine çekmeye çalışıyorlardı. Bu dahi bir uzun vadeli planın parçaları gibiydi. Üstelik Tuzla'da yapılan ve hayatında tiyatroyla hiç ilgisi olmamış AKP'li  İdris Güllüce'nin adı verilen muhteşem Kültür Merkezinin neredeyse haftada bir Mehter gösterisi dışında işlev görmemesi, Atatürk'ün annesinin adını taşıyan, Fatih Vatan caddesi Zübeyde hanım salonunun bir dönem şehir tiyatrosunca kullanılıp, bir dönem Ali Poyrazoğlu'na peşkeş de çekilip ama son yıllarda ise  Fatih Belediyesi amatör gençlerinin az sayıdaki oyunu dışında tiyatro dünyasına adeta unutturulup özel seminerlerde her haftasonu sarıklı çarşaflılarca dolup boşalması tiyatro binalarının nasıl bir işleve de bürünebileceğinin işareti olsa gerek.
Tiyatromun arşiv  Haberi : İŞGALİN ADI KONDU  SİYASETİN SANAT ÜZERİNDEKİ TAHAKKÜMCÜ VE İŞGALCİ TUTUMUNUN ADI KONDU VE TABELALAR ASILARAK ADETA BAYRAK ÇEKİLDİ
(Tiyatrom'un notu: Bu semtlerde salon açılmasına kesinlikle karşı değiliz. Elbette tiyatro halkın olduğu her yerde olmalı ama öncelikle seçilen semtler ve açılan salonların ne kadar tiyatroya adandığı da dikkate alınmalı)

Peki AKP'yi tiyatrolar üzerinde bu denli kararlı kılan neydi?

Çok açık. Kitleler üzerinde etkili olan tüm güçleri kontrol altında tutma isteği. AKP yeterli çoğunlukla hükümetteydi, Cumhurbaşkanlığını almıştı. Medyada İslami basın artık güçlü bir şekilde vardı, Aydın Doğan medyası kredi borçlarıyla bertaraf edilmekteydi, diğer büyük medya grubu Fetullah Gülen'in damadına geçiyordu, Adalet Bakanlığı hakim ve savcı atamaları konusunda kanun çıkarıp adım adım yargıda istedikleri yapılanmanın yolunu açıyordu. Kısaca toplum üzerinde direk yada dolaylı etkisi olan tüm güçleri yada unsurları adım adım kontrole alma söz konusuydu. Sanat'ta toplum üzerinde etkili kollardan biri değil midir? Ve direk, doğrudan mesajlar içeren tiyatro bunun en etkili ve önemli kollarından biri değil midir? O halde kitleler üzerinde belli bir etkisi olan tiyatro başına buyruk bırakılamazdı. (Daha geçtiğimiz günlerde Trabzon Devlet Tiyatrosu başbakan'ın eleştirisini yapmıştı) Elbette ki iktidar olan kendi bütçesinden beslendiğini düşündüğü kurumları kendine muhalefet etsin diye barındırmak istemeyecekti.

VE YÜKSELEN MUHALEFET

AKP zihniyeti daha Recep Tayyip Erdoğan'ın belediye başkanlığından başlayarak tiyatroyla bu denli yakın ilgi ve operasyon içerisindeyken ve adım adım ödenekli tiyatroların kurumsal yapısına budamalar yapılırken tiyatro dünyamızdan beklediğimiz duyarlılığı göremediğimiz bir gerçek. Bu toplumun genel durumundan çok da ayrı düşünülemez. Artık ne 68'lerde ne 70'lerde gördüğümüz üniversitelerden yükselen tepkiler, ne işçi hareketlerini göremediğimiz gibi tiyatrocularımız da bu genel sindirilmişlikten, yozlaşmadan, apolitik tavırdan farklı değildi. Beklediğimiz ölçüde sanatçı tavrı, aydın tavrı göremiyorduk. Fakat beklediğimiz, arzuladığımız ölçülerde asla olmasa dahi tiyatro dünyasında bir muhalif duruş başlamıştı.

TİYATRO DÜNYASINDA İLK EYLEM BAYRAĞI  TİYATROM.COM'UN LOKOMOTİF ROL ÜSTLENMESİYLE MAYIS 2004 DE İZMİT'TE AÇILDI

Yücel Erten'in görevden alınması ve Tiyatronun da bağlı olduğu Kültür ve Eğitim Daire Başkanlığına Din Bilgisi öğretmeni Sait Karaçorlu'nun atanmasıyla başlayan Tiyatrom sayfalarından muhalif yayınlarımız giderek vücut buldu. Sitemizin ardından ulusal basın, TV kanalları, yerel basın "tiyatrom sitemizi" referans göstererek ve öncü rolünün altını çizerek yer verdi.

..

TİYATRO DÜNYASININ İKİNCİ BÜYÜK EYLEMİ  AĞUSTOS 2005 AKM ÖNÜ Tiyatro Dünyasının AKP'ye karşı ikinci kitlesel eylemi Ağustos 2005 de yapıldı. Lemi Bilgin'in görevden alınmasının ardından Devlet Tiyatrolarında bir deprem yaşanmış Bölgelerden çok sayıda istifalar gerçekleşmiş, hatta istifa edenlerin yerine atananlar bile istifa etmiş, yazarlar, yönetmenler oyunlarını çekmişti (Daha sonra çözülmeler olup bir kısmı geri dönmekte ve yeniden işbirliği yapmakta sakınca görmese de ilk anda yaratılan atmosfer etkili olmuştu)  "siyasetin sanat üzerinden elini çekmesi" çağrıları AKM eylemine dönüştü. Üstelik ilk kez bir kuruma yönelik hükümet tasarrufu sadece o kurum çalışanları değil diğer tiyatrocularca da sahiplenilmişti. Yıldız Kenter belki de tüm yaşamında ilk kez sokağa çıkıp eylem yapıyordu. İşlerini Ankara'ya gidip bakanlarla kafakafaya görüşmekle halletmeye alışmış, başbakanlardan örtülü ödeneklerle destek alıp ayakta kalmış, sanatçı payesiyle elit olmaya hak kazandığı düşüncesiyle davranmış bir kesim için bu elbette alışılmadık bir durumdu. Genco Erkal, Haldun Dormen, Göksel Kortay, Tamer Karadağlı, Seçkin Selvi, Rutkay Aziz gibi pek eylem alanlarında görmeye alışık olmadığımız ünlü tiyatro sanatçılarının yanısıra destek için orada bulunan sinemacılar, müzisyenler de vardı. Yine Devlet Tiyatroluların yanısıra Şehir Tiyatrolular, amatör tiyatro dernekleri hatta liseli tiyatroculara kadar geniş bir katılım yaşanmıştı. Onlarca tiyatro insanı, köşe yazarı bu yükselen muhalefet içerisinde görüşlerini dile getirmişti. Konuya ilgi duyanlar o günlerdeki arşiv sayfalarımızdan okuyabilir http://www.tiyatrom.com/dt_dosyasi.htm Ağustos 2005 AKM Eylemi ve tiyatronun iktidara karşı muhalif sesini yükseltmesi önemli bir eylemdi. Fakat elitist tiyatro çevrelerinde çözülmeler de çabuk oldu, oyunlarını çekenler yeniden oyun vermeye, görevden çekilenler yeniden görev almaya başladı.
	Bu eyleme ilişkin sitemizde yayınlanan diğer fotoğraflar http://www.tiyatrom.com/dt_eylemi.htm

AKP TİYATROYA KARŞI YILMADAN SAVAŞIYOR

"Tayyip Erdoğan'ın, azınlıkta olsalar da, fevkalade etkin, nüfuzlu ve kudretli İstanbul entelijansiyasını, siyaseten karşısında olmalarına rağmen pasifize etme başarısını göstermesinde, Kültür İşleri Daire Başkanlığı'nın ve elbette Daire Başkanı Şenol Demiröz'ün payı vardır."

İzmit yada AKM Eylemleri Alıştığımız kitlesel yada devrimci eylemlerine benzemiyordu elbette. Ne katılan onbinlerce kişi vardı, ne katılımcılar yeterince politize değildi. Zaten aslında görevden alınan Lemi Bilgin yada Nurullah Tuncer muhalif hareketlerin gücüyle değil mahkeme kararlarıyla görevlerine dönebiliyorlardı. İktidar da bu 700 kişiyi geçememiş eylemlerle, yada mahkeme kararları karşısında  geri adım atacağa benzemiyordu.

    Lemi Bilgin'in yerine atadığı yolsuzluktan şaibeli isim Mine Acar'ı Kültür Bakanı Attila Koç kendisine danışman yapıyor, AKM'nin başına bir imam hatip mezunu ve yardımcılığına başörtülü sanatla hiç bir ilişiği olmayan bayan getiriliyordu. Devlet Tiyatrosu bütçesini kısıyor, sahnelenmeye hazırlanan yeni oyunların sahnelenmesi olanaksız hale getiriliyordu. Zaten 5018 sayılı yasayla ödenekli tiyatrolar yeterince açmaza sokulmuştu. Bununla da kalınmayacak ve Türk tiyatrosunun iki önemli binası, simgeleşmiş iki binası için biri belediyeden diğeri kültür bakanlığından peşpeşe iki yıkım kararı çıkartılacaktı. Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi o alanın uluslararası kongrelere ev sahipliği yapacak vadiye dönüştürülme bahanesiyle, AKM ise çok eskidi havalandırmaları bile doğru dürüst çalışmıyor, tadilatı yenisinden pahalı gibi sudan gerekçelerle yıkılmak istenecekti. Oysa Türkiye'nin en önemli meydanı Taksim'in en güzel ve tek deniz gören köşesindeki AKM binası için düşünülen deniz gören arka cephenin hotel, ön cephenin alışveriş merkezi yapılması, altına da (tiyatro değil) çok amaçlı bir salon yapılması gündemdeydi. AKM elbette çok para kazandırmayacaktı, tiyatro seyircisi elbette çok fazla olmayabilirdi ama her ülkenin en önemli merkezlerinde kültür-sanat merkezleri o ülkenin kültür sanat aynası olarak yerini korurdu, korumalıydı. Ama asıl olan baştan beri tiyatro üzerinde planlanan AKP politikası uyarınca kurtulunması gereken tiyatro yapılarından kurtulmak ve kendi politikaları doğrultusunca yapılanmalara gitmekti ve gerek AKM gerekse Muhsin Ertuğrul binaları mevcut kurumların simgeleşmiş binalarıydı.

EYLEMLER SÜRÜYOR

25 MART 2007 TAKSİM AKM ve Harbiye sahnelerinin yıkım kararlarına karşılık ilk Eylem benim de kurucusu olduğum Gençlik Tiyatroları Oluşumunun düzenlediği ve liseli üniversiteli genç tiyatrocuların tiyatro kostümleriyle katıldığı AKM önüyle sınırlı kalmayıp tüm Taksim alanına yayılan "AKM, Harbiye Yıkılamaz"  eylemiydi. Bu Türk Tiyatrosunun Taksim meydanında yaptığı ilk eylemdi ve bu tiyatrocu eylemine imza atanlar liseli, üniversiteli tiyatrocu gençlerdi.

	26 MART KARANLIĞA KARŞI SANAT EYLEMİ Ertesi gün ise çok daha geniş katılımlı bir eylem AKM önünde gerçekleştirilecekti. Çok sayıda meslek örgütü, sanat derneği, sivil toplum örgütü eylemde hazır bulundu. Konuşmalar gösterilerle, konserlerle devam etti. 26 Mart "Karanlığa karşı sanat eylemi" yapıldı. Tiyatro dünyasının bugüne kadarki en geniş katılımlı sanatçı eylemiydi.

 EYLEMLER DAHA DA TIRMANIYOR

Eylemler artık tiyatrocular, tiyatro dernekleri ile sınırlı kalmıyor Sivil Toplum örgütleri, Dernekler, partiler tarafından da kabul görerek giderek artan bir ivme kazanıyordu. Eylemlerle sınırlı kalınmıyor TOMEB (Tiyatro Meslek Oyuncuları Birliği) İstanbul Temsilcisi Orhan Kurtuldu'nun öncülüğünde, mimarlar odasının katkılarıyla Kültür Bakanlığının raporları çürütülüyor, yeni eylemler, paneller, toplantılar birbiri ardına organize edilmeye başlanıyordu.

AKM'NİN SAĞLAMLIĞINA DAİR RAPORLAR