www.tiyatrom.com

A.Ertuğrul Timur aetimur@gmail.com

***

* * *

2. GÜN İLAVELERİ

Buraya dek "yaşananların dökümü" idi. İlk bölümü yayınladıktan sonra oldukça yankı buldu ve güzel bir tarihi belgeleme olduğu yönünde çokça kutlama aldım. Bundan sonrasını merakla beklediklerini de ilettiler. Ama doğrusu ya, yazının  bundan sonrası nasıl gelişecek ben de bilmiyorum. Elbette kafamda aktarılması gereken belli düşünceler var fakat yazının sonunda kesin bir bir final bekleyenler için "Orhan Alkaya bu göreve atanmıştır çünkü diye başlayıp bitecek bir cümle yok." Bu aşamada bizlerin bunu söyleme şansı da yok zaten. Bu nedenle bu yazının devamı aklımıza gelen irili ufaklı tüm ihtimalleri ele alıp değerlendirmek şeklinde olacak kuşkusuz. Yaşadıkça da bu düşüncelerden hangisine doğru evrildiğini görüp düşüncelerimizi o yönde yoğunlaştıracağız.

son 14 yıla baktığımızda siyasi erk'in şehir tiyatrolarına ve tiyatro dünyasına müdahaleleri, bir olumsuz yaklaşımları sadece benim kuruntum değil elbette. Neredeyse tüm tiyatro çevrelerinin paylaştığı görüşlerdir ve Yönetiminde Orhan Alkaya'nın da uzunca dönem yer aldığı İŞTİSAN'da benzer görüşleri , tepkileri çeşitli kereler bildirilerle hatta eylemlerle dile getirmiştir. O halde ne değişti ? sorusuna yanıt aramaya başlayabiliriz.

Orhan Alkaya'nın göreve gelmesinde son dönemlerindeki soft yaklaşımları mı etkili oldu?

İŞTİSAN 14 Şubat tarihinde bil bildiri yayımlamıştı. Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmeninin yetkilerinin kısılıp Tiyatro müdürünün yetkilerinin artırılmasına karşı bir bildiri. "Biz Sehir Tiyatrolular “Tiyatroyu Tiyatrocular Yonetir” ilkesine sadık kalarak, kaygılarımızı basta bu tarihi kurumun gercek sahibi olan Istanbul halkına ve tum kamuoyuna duyuruyoruz." cümlesiyle biten bildiri şehir tiyatrosunda toplanan kurum içinden ve kurum dışından konuklar önünde okunup görüşler dile getirilmişti. Haftaiçi olduğu ve bende mesaiye dayalı çalışan biri olduğum için katılamadığım bu toplantıya giden bazı dostlara izlenimlerini sordum. Bir kaç kişiden Orhan Alkaya'nın "Biraz ortadan konuştuğu" şeklinde değerlendirme geldi. Çeşitli değerlendirmeler arasında biri dikkat çekiciydi "Orhan Genel Sanat Yönetmenliğine mi oynuyor ne?"

Şehir Tiyatrolarını artık yeterince tanıyan biri olarak doğrusu ya böyle bir iddia sürpriz gelmedi. Zira sürekli yönetim değiştiren şehir tiyatrolarında herkes herkesle ilgili sürekli yönetime talip olduğu iddialarında bulunabiliyordu. "Tiyatro 1 YTL kampanyası fikri Erhan Yazıcıoğlu'dan çıktı diyorlar, demekki Erhan başkanla yakın duruyor Genel sanat yönetmenliğine mi oynuyor ne?" , "Kemal Kocatürk Nurullah Tuncer'le ters düştü alternatif olsa olsa o olur" , "Levent Kırca şehir tiyatrolarıyla iş yapmaya başladı kesin buranın başına geçecek" , "Kenan Işık yeniden konuk sanatçı olarak oyun yönetiyor kesin yeniden Genel Sanat Yönetmenliğine ısıtılıyor"  ya da "Orhan Alkaya son zamanlarda daha sakin, yapıcı görünme çabasında, kesin Genel Sanat Yönetmenliğine oynuyor" Ortalıkta dolaşan onlarca spekülasyonlardan bazılarıydı.

Ama tiyatro kamuoyu olarak daha önce "şehir tiyatrolarından uzaklaştırma yaşamış", "Birinci Nurullah Tuncer döneminde hakkında soruşturma açılmış, muhalif söylemlerini her dönemde dile getirmiş, " Orhan Alkaya'dan üstelik de İŞTİSAN yönetiminde olup sanatçıların temsilcisi bir derneğin sözcüsü olarak daha kesin ve daha keskin bir söylem beklediğimizin de bir gerçekliği vardı. Bakın geçen yıl Belediye Başkanı Kadir Topbaş'ın beni de davet ettiği yemek davetinin ardından ben de aynı tavrı yadırgadığımı nasıl dile getirmişim

Şimdi bütün olasılıkları permutasyon hesabı alt alta sıralayıp kararı okuyanlara bırakmak en doğrusu sanırım. Zira benim Orhan Alkaya bu göreve gelmiş Çünkü ..... diye sunabileceğim bir doğru, bir somut bilgi yada belge yok. Zaten bu doğru bilgiyi de hiç kimse bilemez.

Orhan Alkaya'nın son dönemlerde bu yumuşak yada yapıcı denilebilecek yaklaşımları bu göreve gelmesinde etken olmuş olabilir elbette. Ama bunu diyebilmek için aşırı saf olmamız gerek. Zira başkanın tiyatronun başına getirmek için tek kriteri soft biri ise düzineyle sof başka birileri de olabilirdi bu. Üstelik soruşturmalar yaşamış muhalif biri olmayan ve sosyalist kimlikle anılmayan. Tabi bir de meselenin bu yönü var, "sosyalist kimlik"

Bugün sosyalistler Orhan Alkaya'yı yeterince sosyalist bulmayabilir, hatta hiiiç sosyalist de bulmayabilir. Ama muhafazakar taban bu konuda katıdır ve geçmişte Ecevitçi olanları , cumhuriyet okuyanları bile gominist(!) olmakla suçlayacak kadar solu dışlamıştır. Doğal olarak da geçmişinde sosyalist olduğu için soruşturmalar yaşamış, bugün halen "Birgün" gazetesinde yazarlık yapmakta olan Orhan Alkaya muhafazakar seçmen için yeterince goministdir. "Başkan oyu bizden aldı sonra gidip komünistleri, solcuları yönetici yaptı..  Kadir Topbaş bu tepkiden çeknmeyecek miydi? Solcu birini yönetici yapmasını Saidi Nursi oyunları izlemek, Ramazan gösterileri izlemek isteyen tabanına nasıl anlatabilirdi? O halde sırf Orhan Alkaya son dönemlerde yumuşak bir tavıra girmişti, başkan Topbaş'a ılık mesajlar veriyordu diye Genel Sanat Yönetmeni seçildiğini düşünmek saflık olurdu.

Öte yandan İstanbul Belediyesini kazanır kazanmaz İstanbul entelijansiya'sını yenmeyi kafasına koymuş bir görüş bundan bu kadar kolayca vaz mı geçmişti?

AKP en iyi niyetle merkez sağ parti olmuş olsa dahi bir merkez sağ parti "eski yada halen sosyalist birini" yönetici kadroya oturtmazdı, (üstelik de bu yöneticilik insanları etkilemeye dayalı bir sanat alanı ise hiç oturtmazdı) Belki ılımlılık adına ortadan birini "Tiyatro siyaset üstüdür" gibi söylemlerle kendini kandırmış sevgili Can Doğan gibi birini seçerdi belki ama bu Orhan Alkaya  olmazdı. Eğer Orhan Alkaya seçilmişse daha derin nedenler aranması gerekirdi. Yani bu seçim Orhan Alkaya'nın son dönemde yumuşak tavır göstermesiyle açıklanamayacak bir olgudur.

Orhan Alkaya'nın göreve gelmesinde Tiyatro üzerine görüşleri mi etkin oldu?

Orhan Alkaya oyuncu yada yönetmenliğin dışında yazardı. Düşüncelerini değişik platformlarda dile getirirdi. Özellikle son dönem Birgün gazetesinde yazdığı köşe yazılarına baktığımızda tiyatro sorunlarına sürekli değindiğini görmekteyiz. Tiyatroda komple yeniden yapılanmadan söz etmekteydi. Hatta şu son yıllarda benim dışımda özerklik kelimesini ağzına alan tek kişi Orhan Alkaya idi diyebilirim. Hani o da olmasa acaba özerklik diye bir şey hiç olmadı mı? lügatimizde böyle bir kelime yok mu? Ben mi yanlış hatırlıyorum diye şüpheye düşeceğim.

Acaba başkanı etkileyen Orhan Alkaya'nın fikirleri ve tiyatroya bu kadar kafa yoruyor olması mıydı? Olabilir mi sizce? Bana osrarsanız olmaz. Neden? Çünkü Başkan Orhan Alkaya'nın fikirlerinden bir gecede etkilenmediyse bu etkinin izlerini son dönemde az çok görmeliydik. Oysa yakın zamana dek baktığımızda görülen Başkanın tiyatroya yönelik uygulamaları değil şehir tiyatrosuna özerklik vermek tam tersine daha da ipleri merkezileştirmek, tiyatroyu daha da memurlaştırmak üzerineydi. Tiyatro müdürlüğünün yetki artırımı, Emekliye sevk edilenlerden boşalan kadroları boş saklayıp şehir tiyatrosu sanatçılarının bazılarının İBŞT'de değil belediye kadrolarında üstelik de  vasıfsız işçi olarak çalışıyor gösterilmeleri, ve daha pek çok örnek sıralayabiliriz. Demek ki Başkan'ın "Gel Orhan'cığım al şu şehir tiyatrolarını özerkleştir, başınıza buyruk hale gelin ben dahil hiç kimse asla bir daha size karışamasın" demediği de açık.

Üstelik Orhan Alkaya'nın gerek tiyatro dergisine, gerek tiyatro Dünyasına gerekse diğer yayınlara verdiği ilk demeçlere baktığımızda Orhan Alkaya yazılarındakinin aksine yapılanmada devrimden hiç söz etmiyor repertuarın nasıl oluşacağını, repertuar konularına yaklaşımlarını öne çıkarıp anlatıyor. Sadece katma bütçe bir şekilde yeniden uygulanmalı, ihale sözcüğü bir başka şekilde formüle edilmeli gibi yüzeysel yaklaşımlar var ki, katma bütçeyi yeniden uygulayacak başkan bir yıl önce neden kaldırmış idi?

Yani AKP'li belediye Başkanı'nın muhalif Orhan Alkaya'yı yönetsel devrimler gerçekleştirecek düşüncelerinden dolayı Genel Sanat Yönetmeni ataması da çok mantıklı gelmedi bana ama kararı siz okuyanlara bırakıyorum.

Nurullah Tuncer'i görevden aldıran sebep peki neydi?

Orhan Alkaya neden seçilmişti konusuna dönmek üzere yeniden gündeme ve peki Nurullah Tuncer'in görevden alınma sebebi neydi ye dönelim. Yukarıda son 14 yılı sıralamıştık. Nurullah Tuncer bir önceki başkan tarafından atanmıştı ve yeni başkan Kadir Topbaş onu zaten istememiş görevden almayı denemişti ama mahkeme kararıyla Tuncer göreve dönmüştü (ki yine dönmesi çok muhtemel ve benim bu satırları yazdığım anda aldığım haberi ana sayfamıza girdim Nurullah Tuncer bugün maaş bordrosunda "dekoratör" kadrosunu görüp mahkeme sürecini başlatma kararı almış)

Tuncer'in görevden ilk alınma sebebi bir önceki başkanın yönetici kadrolarının tasfiye edilmesi olsa gerek diye yukarılarda açıklamıştık zira iki başkan aynı kökten türese de ayrı konumlarda yol ayrımı yaşamışlardı. Mahkeme kararıyla dönen Nurullah Tuncer'i ise çoğu konuda dikkate bile almıyor, Tuncer tiyatroyle ilgili bir çok uygulamadan haberdar bile edilmiyordu. Örneğin geçen sene ortaya çıkardığımız Şehir Tiyatroları biletlerinin satışında bir nevi yolsuzluk sayılabilecek biletlerin Tickettürk'e peşkeş çekilmesi haberini manşet yapmıştık ve Nurullah Tuncer konuyla ilgili kendisine en ufak bilgi verilmediğini açıklamıştı http://www.tiyatrom.com/soruyoruz.htm  yine 1 TYL ye tiyatro konusu da bu şekilde idi. O halde şunu açıkça söyleyebiliriz ki Başkan Topbaş zaten Nurullah Tuncer'i yok sayıyordu ve görevden almak için fırsat bekliyordu.

İHALE İLE SANATÇI ALIMI GÖREVDEN ALMANIN GEREKÇESİ Mİ?

Bu fırsat İhale ile sanatçı alımı ile ele geçirilmiş oldu. Önce sanatsever kamuoyunda bir öfke seli oluştu, ardından ihaleyle adı anılan kurumun (İBŞT) en üstünde görünen kişi (Genel Sanat Yönetmeni) görevden alındı. Böylece kamuoyuna bakın o terbiyesizi cezalandırdık mesajı verildi. Peki durum böyle miydi acaba?

Öncelikle 5018 sayılı yasa yeni kalkmamıştı bir kaç yıl olmuştu, ve bu yasadan dolayı bu ihaleyle sanatçı alımı konusu zaten uygulanıyordu (Bunu biz yayıncıların bugüne dek görmemiş olmamız bizim ayıbımızdır bu defa da TEB başkanı sayın Üstün Akmen'in bildirisi ile öğrendik) Çoktandır uygulanan bu yöntem alışıldık bir hal almıştı ve Leyla ile Mecnun müzikalinin neredeyse tamamı ihale açılarak alınmıştı.

İHALE YILDIZI HEP KÜLTÜR AŞ VE ONUN YAN KURULUŞU

Bu tür hizmetler için sanatçı yada teknik eleman alım ihalelerini nedense hep Kültür AŞ ve onun yan kuruluşunun kazandığını öğreniyoruz. (Kültür AŞ yukarıdaki 14 yıllık anlatımdan hatırlarsanız Recep Tayyip Erdoğan'ın Belediye Başkanı olur olmaz kurdurduğu ve başına Akbil yolsuzluğundan dava arkadaşı Şenol Demiröz'ü getirdiği belediye iştirakidir) Ve Kültür AŞ bu anlamda sanıyoruz ki bir nevi taşeron hizmeti görmekte ve oradan temin edilen oyuncu ve teknik ekip oradan maaş almaya devam etmektedir. Üstelik de bugün halen 1,5 aydır maaş alamayan çalışanlar olduğundan söz edilmektedir. Tabi bütün bunları ayrıca araştırıp haber yapacağız zira pandora'nın kutusu açıldı mail kutumuz çeşitli iddialarla dolmaya başladı.

TİYATRO BÖLÜMLERİNİN VASIFSIZ İŞÇİ YETİŞTİRDİĞİNİ BİLİYOR MUYDUNUZ?

İhaleyle sanatçı alımına bir sorumlu aranıyorsa bu 5018 sayılı yasayı düzenleyip çıkaran AKP iktidarıdır kuşkusuz. Muhtemelen ihale kelimesi değiştirilip Teklif alınmak suretiyle sanatçı alınacaktır gibi bir cümleyle aynen devam da edecektir. Öte yandan bu kelime kullanılarak yazılan ilan Genel Sanat Yönetmeni kararıyla değil Yönetim Kurulu kararıyla çıkmıştır ki bu yönetim kurulunda şu an Genel Sanat Yönetmeni olan Orhan Alkaya ve yine yardımcılığına getirilen S.Volkan Sağırosmanoğlu da vardır. Dolaysıyla bu olay bu değişimin yaşanmış olmasına sebep gösterilemez. Buna ancak gözlerini kültür sanata yummuş , bu dünyada yaşananlara yabancı ama sadece böyle bir sansasyonel olayla yada  bir tek Genel Sanat Yönetmeni değiştiğinde habercilikleri akıllarına gelen medya inanır. Ki zaten bazı gazetelerin konuya ihale açarak sanatçı alımı yapılması yüzünden Genel Sanat Yönetmeni görevinden alındı gibi bir izlenim düşmüştür. Üstelik aralarında üniversite tiyatro bölümü mezunu da olan bazı tiyatro sanatçılarının İBŞT değil Belediyede "vasıfsız işçi olarak" kadroya alınmaları da en az ihaleyle sanatçı aranması kadar abes bir durum değil midir?

3. GÜN İLAVELERİ

"Tayyip Erdoğan'ın, azınlıkta olsalar da, fevkalade etkin, nüfuzlu ve kudretli İstanbul entelijansiyasını, siyaseten karşısında olmalarına rağmen pasifize etme başarısını göstermesinde, Kültür İşleri Daire Başkanlığı'nın ve elbette Daire Başkanı Şenol Demiröz'ün payı vardır."

NE OLDU DA AKP ZİHNİYETİNİN SAVAŞ İLAN ETTİĞİ ENTELİJANSİYA'DAN SAYACAĞI BİR İSİM GENEL SANAT YÖNETMENLİĞİNE GETİRİLDİ ARAYIŞIMIZ SÜRECEK.... MERKEZ SAĞA YANAŞTIĞI, MERKEZ PARTİ OLDUĞU İDDİA EDİLEN AKP BUGÜN İTİBARIYLA SANDIKTAN  TÜRBAN'I ÇIKARIP YENİDEN KAFASINA GEÇİRİRKEN TİYATRONUN KALESİNİ ELLERİYLE TESLİM Mİ EDİYORDU?

Kimdir nedir bu entelijansiya ? Orhan Alkaya da bu pasifize edilmesi gereken entelijansiya'lardan mıdır?

Zaman gazetesinin münevverleri bu sözü nereden bulup kullanmışlar, sık sık böyle az bilinen sözcükleri bulup kullanırlar mı, bu bir münevver olmanın gereği midir? Türk Dil Kurumu sözlükleri tanımıyor bu kelimeyi. Google ise çıkara çıkara karşımıza ekşi sözlük gibi gayriciddi siteleri çıkarıyor. Güvenilmezliklerine rağmen onlardan bir fikir edinmeye çalışıyoruz doğal olarak. Yazılanlardan bir kısmına bakalım.

üst kultur, folk kultur , populer kultur ucleminde ust kulturun temsilcisi, lokomotifi. / kitapların hasından, müziklerin hislisinden, damak zevkinin en iyisinden anladıklarını her fırsatta belirten ve hedonist yasam sergileyen zümre / kısacası "aydın" demek... / tam anlamı ''aydınlar takımı''dır... / entellerin efendileri...

Burada yazılanları çok da resmi tanım kabul etmemekle yapılan tariflerden biraz hem elit hem aydın olanları çıkarmak mümkün. Yani kendini yetiştirmiş bir işçi önderi, bir halk aydını değil de toplumsal konumuyla, yaşam kalitesiyle de elit bir kesimi çıkarabiliyoruz. Ama bir başka kaynağa göre entelijansiya 19.yy Rusya'sında devrime öykünen entelektüellerin tümüne verilen isim imiş.

Biraz daha arandığımızda ise İslamcı bir kaynakta rastlıyoruz "entelijansiya" kelimesine. Üstelik de bu Risale Yayınlarının Sosyal Bilimler Ansiklopedisi. Bu Sosyal Bilimler Ansiklopedisi tam 4 ciltlik detaylı bir ansiklopediymiş. İşte bu çok kapsamlı İslamcı ansiklopedi uzun bir yer verdiği Aydınlar sayfasının başında aynen şu şekilde kullanmış AYDINLAR (ENTELİJANSİYA) Başlıkta parantez içinde kullanılan bu entelijansiya bir anlamda aydınlar eşittir entelijansiya anlamı taşıyor ve doğal olarak da tüm aydınları kastettiği çıkarılabiliyor. Acaba Zaman gazetesi de islamcı düşüncenin yayını olduğuna göre bu tanımı mı esas alsak? Yani zaman gazetesinin yorumunda tüm aydınlar sindirilmesi gereken hedef olarak gösterilmiş olabilir mi? Pek ihtimal vermiyorum zira bu kadar geniş bir cephenin, İstanbul'un veya ülkenin tüm aydınlarını karşısında görmezdi sanırım. Cümlede yerine koyarsak... 

"Tayyip Erdoğan'ın, azınlıkta olsalar da, fevkalade etkin, nüfuzlu ve kudretli İstanbul aydınlarını, siyaseten karşısında olmalarına rağmen pasifize etme başarısını...

Nice diktatörlerin zulümlerle alt edemediği aydınları Tayyip Erdoğan bir tek Şenol Demiröz'le pasifize etmiş olamazdı herhalde. Kaldı ki her aydın solcu demek de değildir çeşitli kaynaklarda milliyetçi , islamcı entelijiyansiya yada aydınlardan da söz edilmektedir. Örneğin Zaman gazetesi yazarı, Kültür Üniversitesi Profesörü İskender Pala aydın değildir denilebilir mi? Elbette kendi uzmanlık alanında aydındır. Enteljansiya karşıtı Zaman gazetesi içerisinde bir entelijiyansiyadır. (Zaten bu nedenle olsa gerek İstanbul'un Kültür Sanat Daire başkanı yapılmıştır ama bildiğimiz yaptığı iki somut işten birisi halen geniş bir kadroyla İBŞT'de sahnelenen Leyla ile Mecnun" Müzikalini yazmak diğeri de İstanbul'un lalelerle donatılması parlak fikrinin fikir babası olmak)

Bu konu dışına bir hayli saptığımız ama aslında zaman zaman kafamızda oluşacak soru işaretlerini de giderecek entelijiyansa konusundan artık biraz ana konumuza dönelim.

Sonuç olarak diyebiliriz ki "aydın" bir genel kavramdır ve her görüşün yada her bir bilim dalının aydını vardır. Ayrıca her bir görüşün içinde elit olanlar da elit olmayanlar da vardır, söz ve karar sahibi olanlar vardır, olamayanlar vardır. Doğal olarak zaman gazetesinin pasifize edilmeleri gereken unsurlar olarak gördüğü kudret sahibi aydınlar islamcı düşüncenin karşısında olan kesimlerdir ki bu da yine doğal olarak sol düşüncedekilere düşmektedir. Ve yine doğal olarak yıllardır Şair, yazar, yönetmen , derneklerde aktif üye, yönetici olarak yer almış (bu anlamda kudret-etki sahibi) Orhan Alkaya değilse kimdir? Evet ondan daha radikal sol düşüncede olanlar elbette vardır ama kentin kültür sanat politikasında, kentin tiyatrosunda söz sahibi falan değildirler. Açık ve net şekilde diyebiliriz ki zaman gazetesi, İstanbul belediyesi ve Recep Tayyip iktidarına göre burada işaret edilen pasifize edilmesi gereken entelijansiya bir anlamda Orhan Alkaya'nın ta kendisidir. O halde Kadir Topbaş görüşü zaten Orhan Alkaya'nın karşısında değildi ki neden onu atamamış olmasın diyemeyiz ve Sevgili Can Doğan her ne kadar neden Orhan Alkaya olmasın ki diye sorsa da biz şimdi bir kez daha aynı soruyu sormak zorundayız. Neden Orhan Alkaya bu makama oturtulmuştur?

"Tayyip Erdoğan'ın, azınlıkta olsalar da, fevkalade etkin, nüfuzlu ve kudretli İstanbul entelijansiyasını, (Orhan Alkaya'yı da) siyaseten karşısında olmalarına rağmen pasifize etme başarısını göstermesinde, Kültür İşleri Daire Başkanlığı'nın ve elbette Daire Başkanı Şenol Demiröz'ün payı vardır."

Sevgili Can Doğan'a ara sıra atıfta bulunmaktayım satır aralarında. Belki bu uzun yazı ilerde okunur da Can Doğan'a neden atıflar olduğuna anlam verilemezse diye düşünerek çok kısaca not düşeyim. Sitemiz'de bu hafta yer alan Orhan Aydın yazısında Orhan Alkaya'ya yönelik sert bir eleştiri vardı. Sevgili Can sitemizde işte bu eleştiriye bir yanıt yazdı. Her ne kadar bu yanıt bana değil de Orhan Aydın'a yazılmış olsa da Can Doğan'ın cevabı tipik bir ortada duran adamın hayata olumlu bakalım arkadaşlar, ille de her şeyde bir bit yeniği aramayalım yaklaşımını yansıtıyor ve kendi sözleriyle "sanat siyaset üstüdür" deyip sanat siyaset ilişkisinden bir ulvi cümleyle sıyrılabilme amacını yansıtıyordu. Oysa bu koca bir yalandı. İnsanlar, sanat ve siyaset var oldu olalı bu iki sözcük hiç biri diğerinin üstünde değil iç içe yada taban tabana karşı karşıya olmuşlardı. Sonuçta sanat bir düşüncenin dışa vurumu, bir düşüncenin insana yansıması ve doğal olarak o düşüncenin propagandisti diğer  pek çok düşüncenin de doğal olarak karşıtı değil midir? Düşüncelerin yansıması ve propagandası olan sanatın yine düşüncelerin siyasallaşması olan güçle karşı karşıya yada iç içe olması kadar doğal ne olabilir? Bilim evet siyaset üstüdür diyebiliriz. İki kere iki her ideolojide gerçekliktir ve hiç bir ideolojinin gücü bunu değiştiremez ama sanat bir bilim değil yaşama dair önermelerdir. En içi boş roman, en içi boş film, en içi boş oyun dahi bir siyasetin yansıması değil midir? (etliye sütlüye karışma koyun ol güdül siyasetinin, yani mevcut sistemin sürdürülmesine göz yum siyasetinin) O halde ne zaman gazetesi, ne Recep Tayyip Erdoğan Can Doğan gibi düşünmüyordu ki Recep Tayyip Erdoğan Kültür İşleri Daire başkanı aracılığıyla bu kültür işleri kapsamındaki bir kesimden kurtulmak istiyordu. Ve işte yukarıda uzun uzun açıkladık ki Orhan Alkaya da tam da bu kurtulunması gerekilen entelijansiya'dan biriydi. Şimdi anladın mı sevgili Can Doğan neden Orhan Alkaya'nın bu iktidarın atamasıyla Genel Sanat yönetmeni olması akla mantığa aykırıdır? Hangi görüş karşıtını kanatlarının altına alır yada kanatlarının altında büyüyüp gelişip serpilmesine izin verir? Yada hangi diğer bir görüş karşıtının kanatlarının altına girmeyi kabul eder? Karşıtının kanatlarının altında ufalanıp yok edilmeyi kabul eder?

İŞTE GALİBA ŞİMDİ BAM TELİNE GELDİK KONUNUN...

Yukarıda kavramları irdelemeyi biraz uzun tuttum belki ama meselenin bam telinin yakıcılığını hissettirmek için gerekiyordu da.

Uzlaşamayacak gibi görünen iki karşıt gücün ateşkes yapmasını belli zaman ve zeminlerde uygun görebiliriz. Faşist Almanya ile Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti de anlaşma imzalayabilmişti. Ama sözü edilen durum ateşkes değil karşıtıyla işbirliği durumudur. O halde yeniden permütasyonumuza dönelim ve elimizde kalan şıkları sıralayalım

a) Bu iki karşıt güçlerden birinin komutanlarından biri karşı tarafa geçmiştir (yani kendini satmıştır)

b) Bu iki karşıt güç (karşıt düşünce) artık karşıt değildir

c) Karşıtlardan biri yada her ikisi de bir taktik oyununa girmiştir

d) Bu iki gücün de karşıt olduğu daha büyük bir tehlike belirmiştir ve bu geçici ittifak sağlanmıştır

e) Aklıma gelirse yazacağım veya sizin aklınıza gelen yada bir türlü hiç birimizin akıl edemediği etken.

Şimdi geriye kalan bu şıkları incelemeye başlayabiliriz.. Hala okuyanlarla tabi..

KARŞIT GÖRÜŞLER NE ŞARTLARDA VE NEREYE DEK UYUMLU OLABİLİR?

Elimizde kesin veriler olmaması ne acı. Olasılıkları tek tek incelemek zorunda kalıyoruz. Eğer Belediye bir basın bildirisi yayınlayıp Nurullah Tuncer'i şu nedenle görevden aldık ve şu şu etkenlerden dolayı Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmenliğine Orhan Alkaya'yı getirdik deseydi ; Yada Orhan Alkaya'ya röportaj yapanlardan birisi de "kardeşim sizin dünya görüşleriniz sanattan beklentileriniz ayrı nasıl birlikte çalışabileceksiniz?" diye sorsaydı işimiz belki daha kolaylaşabilirdi.

Elbette ki karşıt görüşün yönetimi altında çalışılmak zorunda kalınabilir bir eleman olarak. Ve bu bir anlamda zaten emeğimizi, yaşamımızın bir kısmını satmaktır. Satılık olmaksa aslında hepimiz bu anlamda satılmışızdır aslında. Kapitalist bir sistem altında sosyalist bir bireysel yaşam sürülebilir mi? Bir işçiysek bir sermayedarın biraz daha kazanması için satmaz mıyız emeğimizi? Bir öğretmensek sistemin yada sermayenin emrine girip ona hizmet edecek elemanlar hazırlamak için değil midir yaptığımız? Kendi adına çalışan bir bakkalsak küçük bir kar için  sermayedarların ürünlerini tüketiciyle buluşturan değil miyiz? Çok istisna meslekler ve çok istisna kişiler dışında bir sermayedara, kurulu devlete yada sisteme hizmet etmeden yaşamak, ömrümüzün bir kısmını ücret mukabili satmak ve ücretli köleliği sürdürmek zorunda değil miyiz?

Ama söz konusu olan bir fabrikada işçilik yada bir oyunda oyunculuk, yönetmenlik değildir. Sonuçta Belediye başkanı AKP'de olsa CHP'de olsa Orhan Alkaya çıkıp (sansürlenmedikçe, yasaklanmadıkça) "Hadi Öldürsene Canikom"u yönetip oynayabilir. Ama söz konusu olan bir oyun yönetmek yada bir oyunda oyunculuk yapmak değil yönetsel konumda işbirliği içinde çalışmaksa işte o zaman durum değişiyor. Çünkü belediye tarafından atanmış olmak aynı zamanda belediyeyi temsil makamında bulunmak demektir. Orhan Alkaya bu durumda Belediye Başkanının İBŞT'deki temsilcisi değil midir? (çünkü Özerklik falan yok İBŞT'de)

Orhan Alkaya İŞTİSAN'lı olarak karşı çıktığı belediye tasarruflarına belediyenin atadığı yani belediyeyi temsil makamında da karşı çıkabilecek midir? Belediye biz burayı müdürlüğe dönüştürüyoruz, Harbiye sahnesini yıkıyoruz dediğinde belki karşı çıkıp ikna etmeye çabalayacak ama diyelim ki ikna edemediği benzer konular çıktığında "Peki ben buna karşıyım ama G.S. Yönetmeni olarak karşı bir direniş örgütlemem de doğru olmaz ben sessiz kalayım ne sizden, ne onlardan yana olayım" mı diyecektir? Ve Orhan Alkaya'yı AKP'li Sosyal demokrat Kültür Bakanı Ertuğrul Günay gibi tiyatro-opera salonlarında zemzem suyu içerken görecek miyiz?

ACABA HERKES DEĞİŞİYOR MU? YADA HERKES TAKİYE Mİ YAPIYOR?

Mutlaka değişiyoruz. 12 Eylül öncesinin bir AK-GENÇ (Akıncı Gençlik Derneği üyesi) AK Partiyi kurup başbakan olup sahte de olsa Atatürk mozolesi önünde saygı duruşunda bulunuyor, aynı AK-GENÇ (Akıncı Gençlik Derneğinin) bir kolu İBDA-C (İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi) kurup bir bayram töreninde uçakla anıtkabire dalış yapmayı planlayabiliyor. Aynı kökten aynı siyasal uzantıdan gelen Ak-Genç'ten AkPartiye yada Ak-Genç'ten İBDA-C'ye az değişim değildir.

Öte yandan Marksist-Leninist silahlı örgütlerden özel üniversitelere hocalığa varan bir yaşamın iki ucu arasında büyük bir değişim olduğu da bir gerçektir. (ki o dönemler eğitimde özelleşme en şiddetli tepki duyulacak alanların başında gelirdi) Bu anlamda örneğin herkesin öldüğü çarpışmadan hayatını zor kurtarmış bir Ertuğrul Kürkçü'nün yaşamı enteresan bir film senaryosu olsa gerek.

Ve yine bugün artık bazılarınca yerli Soros olarak da anılan Osman Kavala sermayesinin eklemlendiği dile getirilen Birgün gazetesinin herhangi bir köşe yazarının, İbrahim Kaypakkaya ile aynı yere bastığı söylenebilir mi? Acaba bugün solcularımız AKP ile uzlaşıp tiyatroyu düzeltebileceğini düşünebiliyorlar da İbrahim Kaypakkaya istese Demirel hükümetlerinde bir makam bulamaz mıydı kendine? O günlerde üniversite mezunlarının çok daha kıymetli olduğu düşünülürse isteseydi Deniz'ler, Mahir'ler, Kaypakkaya'lar dişini sıkıp diplomalarını paraya ve makama çeviremezler miydi?

Yada tersten bakarsak Baskın Oran ne kadar benziyor İbrahim Kaypakkaya'ya?.. 17 yaşında idam sehpasına çıkarılıp asılan TDKP'li Erdal Eren ölenlerden değil kalanlardan olsaydı romantik bir şair yada Şehir Tiyatrolarında bir aktör, yönetmen  olur muydu? Ya Nazım Hikmet televizyonlara dizi yazar mıydı?

Galiba değişmemek için ölmek gerek...

Yada bir kez daha tersinden bakarak Orhan Alkaya'nın şehir tiyatrolarında çalışırken Mahir Çayan olmasını mı bekliyoruz?

Elbette hayır hiç birimiz bunu beklemiyoruz bu kesin. Tayyip Erdoğan'ın da İBDA-C yi tercih etmiş arkadaşlarına kürsüden el sallamasını bekleyen yoktur sanırım. Ama birileri devletin makamlarına oturduğu halde Hrant Dink'in katiliyle fotoğrafa poz verirken, birileri (Kadir Topbaş'ın belediyesi)  Sivas katliamının sorumlularından -ve aranan- birine İstanbul metrosunda iş verirken, ötekilerde bu gizliden ben değişmedim makamımla seninleyim mesajlarını görürken berikilerin geçmişlerindeki görüşlerini tamamen silip onların televizyonunda basit pis propaganda dizilerinde oynayıp , onların inayetiyle onları temsilen makamlara oturması var ya... işte bu koyuyor adama.

Akparti değişmiş olabilir mi sorusunu yanıtladık bir anlamda. Elbette değişti fakat yeniden yapılandırılan ve ılımlı islam modeline gün be gün yaklaştırılan Türkiye'de kültür sanat politikasını şekillendirmekten asla vaz geçmeyecekleri bir gerçektir hele ki yeniden Türban'ın gündeme çıkarıldığı şu günlerde.

Peki Orhan Alkaya değişti mi? Elbette İBŞT Genel Sanat Yönetmeni makamına sosyalist biri başlığını atarken bu makama Deniz Gezmiş, Mahir Çayan oturuyor demedik bunu da kimse diyemez de Orhan Alkaya'dan bekleyemez de. Fakat Orhan Alkaya elbette AKP'li de olmuş demek değildir bu ve asla olacağını da aklımıza şaka olarak dahi getiremeyiz de. O halde içlerinden biri değişti öteki oldu gibi bir varsayım da nafile bir varsayımdır. Ne (her birimizin kendini sattığından daha fazla) bir satış söz konusudur ne de bir ötekinden olma.

KARŞIT GÜÇLERİN ORTAK DÜŞMANA KARŞI İTTİFAKI MI?

Tarih zaman zaman karşıt güçleri de ittifaka götürmüştür. Örneğin şimdi güçlü bir faşist iktidar tehlikesi olsaydı sanırım sol ille de seçecekse faşist değil dinsel temelden geleni seçerdi. Bir dönem İran'da Şaha karşı Marksistler'in Humeynicilerle omuz omuza çarpıştığı gibi. 80 sonrası bir dönem Türkiye'de de islamcı, devrimci ortak eylemlilikleri de olmadı değil. Hatta şimdi dahi en son Boğaziçi üniversitesinde  sol düşüncedekilerle islamcılar birlikte etkinlikler yapabiliyor. Ama ortada belirgin ve güçlü bir düşman olmadığına göre Şehir Tiyatrolarının Genel Sanat Yönetmenliğindeki bir sol düşüncedeki kişiyle AKP'li belediye başkanının kollektif çalışmasını Şah dönemi İranı'na benzetmek çok uçta bir örnekleme olurdu. 

Peki nedir olan biten?

İkinci bölümün başında (Sivas'ta insan yakan kişiyi koruyup iş veren AKP'li bir belediyenin) başkanının sosyalist  Orhan Alkaya'yı bir belediye kuruluşunun başına  getirmesinin nedeni şudur diye kesin bir yanıt veremeyeceğimizi belirtmiştim. Ama bu benim tahmin yürütemeyeceğim anlamına gelmez.

Tahminimize geçmeden bazı verileri alt alta koyalım :

AKP tiyatro alanındaki emellerini 14 yıldır göstermiştir

Buna karşı hayal ettiğimiz ölçülerde olmasa da sürekli bir karşı duruş gelişmiştir

Bu muhalif hareket giderek tırmanmıştır içerisine sivil toplum kuruluşlarını, liseli üniversiteli gençleri, siyasal örgütleri ve partileri de katarak artmıştır. Daha da tırmanacağı açıktır.

Genel seçimde çok büyük bir başarı yakalayan ve bunu kaybetmeden belediyeleri de yeniden artırarak garantilemek isteyen Recep Tayyip Erdoğan belediyelere erken seçim startını vermiş ve yapabileceğiniz en verimli çalışmaları yapın talimatını açıklamıştır

Zaman gazetesinin aralara sıklıkla serpiştirdiğimiz yaklaşımından AKP iktidarının ve İstanbul belediyesinin (...azınlıkta olsalar da, fevkalade etkin, nüfuzlu ve kudretli İstanbul entelijansiyasını...) sayıca binleri sokağa dökemeseler de nüfuzlu, etkin ve kudertli bu güçten çekindikleri bir gerçektir.

Kısaca henüz bu kavga bitmemiş sanat cephesi teslim alınamamış, AKP'ye karşı neredeyse hiç bir kitlesel eylem, bir muhalif hareket, bir karşı duruş görülmeyen bu dönemde neredeyse tek karşı muhalif hareket tiyatro cephesinden gelmekte ve giderek yükselmektedir. Atatürk Kültür Merkezi sırf adından dolayı büyük bir kesimin sahiplenmesine sebep olabilecektir, sembolleşmiş Harbiye binasının yıkımı dikkatleri çekmiştir. Nüfuzlu sanatçı kesiminin açtığı karşı cephe medyaya basına yansımaktadır (Sayıca daha fazla Yörsan işçilerinin eylemi yansımaz örneğin, çünkü onlar yoğurt üretiyor)

İşte erken seçim startı verildiği bu dönemde;

Tiyatromuz yok edilmek isteniyor, AKP hükümetinin gerici yüzünü görün, sanat kurumlarına saldırıyor yıkıyor tarzında çıkış yapacak ve seçim atmosferinde tırmanacak bir muhalif hareket istanbul gibi riskli bir bölgede AKP ye toplanmış merkez oylardan büyük bir kopuşa neden olabilecektir. Ve AKP merkez oylardan gelen potansiyel olmadan sadece kendi kararlı seçmeniyle seçim kazanıp kazanamayacağından emin değildir.

O halde şu an hiç bir risk göze alınamaz, en ufak bir olumsuz sese tahammül gösterilemez.

O halde seçim dönemi bazı tavizlerle durum kurtarılabilir.

AKM nin yıkım kararı durdurulur,

Yıkım için neredeyse dozerler geldi gelecek diye beklenen Harbiye bir ay kapalı tutulmuşken birden yeniden açılır,

ve o güne dek muhalif kanadın sesi olarak görülen, şehir tiyatrolarına sürekli öneriler üreten kesimin temsilcisi Orhan Alkaya şehir Tiyatrolarının Genel Sanat Yönetmenliğine getirilir.

Hadi şimdi yapın bakalım eylem!

Ne diye eylem yapabileceğiz biz şimdi? Harbiye yıkılacak desek yerinde duruyor oyunlar sahneleniyor. AKM yerinde duruyor. Sahnelerde Aziz Nesin oyunu var, Nazım Hikmet oyunu var. Türkiye'nin en büyük sanat kurumu İstanbul Şehir Tiyatrolarının başına solcu birini Orhan Alkaya'yı getirdiler ve böylece partizan olmadıklarını tiyatro ve sanat uğruna yararlı olacağına inanırlarsa, gerekirse bir sosyalisti bile getirebileceklerini ispatladılar...  Orhan Alkaya katma bütçe yeniden konulabilir diyor.

Arkadaşlar size soruyorum şimdi biz eylem yapabilir miyiz?

Biz yaparız ama kitleselleştirebilmek için elimizde koz bıraktılar mı? Kimi hangi sebebe dayandırıp nasıl çıkarabilirsiniz tiyatro için sokağa?

Bitti.

Bir tek manevrayla bitti gitti... 

Şimdi Can Doğan'ın e şart mı canım eylem yapmak? Daha ne istiyorsunuz ki işte istenen her şey barışçıl bir şekilde oldu daha ne? ne yani şimdi de sorun yok eylem yapamıyoruz diye mi üzüleceksiniz? dediğini duyar gibiyim.

      Taaa yukarıdan beri sayıp döktüğümüz 14 yıldır süren düşmanca tavrı, sinsice planları bilmeseydim ben dahi inanırdım buna ve yarın başkan Kadir Topbaş'a bir buket çiçek gönderirdim.

       Orhan Alkaya ister 6 aydır görüşüp pazarlık yapsın, ister 1 yıldır.. İster biz kesin sözler aldık diye emin olsun ister başkana yazılı sözleşme imzalatsın. Bu düpedüz seçim öncesi manevrasıdır ve Orhan Alkaya kullanılmaktadır.

Şimdi bundan sonraki olasılıkları da düşünelim.

Orhan Alkaya 6 ayda, 1 yılda şehir tiyatrolarında devrim yapamaz, özerliğe geçemez, katma bütçeyi yeniden koyduramaz, Harbiye bir daha asla yıkılamasın diye çelik konstrüksiyonla kaplatamaz.. Zaten idari yapılanmaya ilişkin fazla da söylencesi yok repertuarı öne çıkarıyor söyleşilerinde.

Seçim olur geçer gider.

Muhtemelen AKP yeniden belediye başkanlığını alır. Bu arada Nurullah Tuncer'in de mahkemesi sonuçlanır ve bir öncekiyle şartlar aynı olduğu için aynen döner makamına geçer. Kadir Topbaş kusura bakma ben ne yapabilirim bağımsız yargı benim de elimi bağlıyor der Orhan Alkaya ile tokalaşır, Orhan Alkaya emekli olur ayrılır.

Oldu ki belediye haklı işten çıkarma gerekçeleri gösterdi Nurullah Tuncer mahkeme kararıyla dönemedi, olsun bu AKP'nin ilk takiyesi değildir seçim sonrası başkan aynı başkan olsa bile yeni bir dönemdir önceki verilmiş sözler bağlayıcı değildir Orhan Alkaya'ya teşekkür edilir ve isteklere uygun yeni bir kişi atanır, yıkım kararları uygulamaya konur. Belediye'de vasıfsız işçi olarak çalıştırılmaya başlanılan Tiyatro bölümü mezunu personel park ve bahçeler yada temizlik işlerine kaydırılarak istifaya zorlanır.

5018 sayılı yasa bahane gösterilerek İBŞT giderek Kültür AŞ'nin yolladığı taşeron oyuncularla ramazan eğlenceleri yada İstanbul Kültür İşleri Daire Başkanı İskender Pala'nın yeni yazacağı oyunları  sahnelemeye doğru gider. Seçim bitmiştir artık uzunca bir dönem ne İstanbul entelijasyonu ne başka bir güç başkanı indiremez dileyen eylemini dilediği kadar yapıp tatmin olabilir.

Bekleyelim görelim.... Zaten bu aşamada başka ne yapabiliriz ki?

	Not 1 : Bu resmi çektiğim gün biz neden İzmit'teydik? Bir kaç yıl önce yapılan İzmit eyleminde Orhan Alkaya katılmış mıydı emin değilim yazmıştım. Katıldığını öğrendim. Bu fotoğraf karesinde görülen Sayın Macit Koper ve çok sevgili arkadaşım, dostum Suha Volkan Sağırosmanoğlu İstanbul Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmeni yardımcılığına, Orhan Alkaya ise Genel Sanat Yönetmenliğine getirilmiştir. Hayırlı uğurlu olsun diyor ve soruyorum. Değerli arkadaşlar, Bu resmin çekildiği gün biz neden İzmit'teydik? AKP'li
bir belediye Şehir Tiyatrolarının Genel Sanat Yönetmeni'ni görevden aldı yerine başka birisini atadı diye. Peki bugün İstanbul'da yaşanan nedir? AKP'li bir belediye bir genel sanat yönetmenini görevden aldı ve bir başkasını (sizi) atadı. Bir belediye başkanının gerek İzmit'te gerek İstanbul'da buna yetkisi var mı? Evet yasal yollardan yaptıkça var. Peki biz neden eylem yapmıştık? AKP'li belediyeye olan güvensizliğimiz ve bu müdahaleyi, bu müdahale öncesi,sonrası yaşanmış yada yaşanacak politik manevralara karşı durmak ve "siyasetçi elini sanatın üzerinden çek" demek için. Sanıyorum zaman sizi karşısında eylem yaptığınız AKP ile bir protokol yapabilme ve anlaşma zeminine getirmiş, umarım haklı çıkarsınız ama ben hala AKP'li bir belediyeye güvensizliğe devam ediyor ve yeni bir politik manevrayla karşı karşıya olmamayı diliyorum.
Not 2 : İBŞT'DEN BANA YAPILMIŞ BİR İŞ TEKLİFİNE DAİR AÇIKLAMAMDIR : Bazı olaylar ve konular yaşayan kişi tarafından değil de başka kişiler tarafından açıklandığı zaman ortada sanki şaibeli bir durum varmış görüntüsü verebilmektedir. Bu nedenle kendimle ilgili bir durumu ilk kez kamuoyuyla paylaşıyorum. Şehir Tiyatrolarında hiç çalışmadım, oradan bugüne dek maaş almadım, hiç bir akrabam dolaylı yada direkt tiyatrodan para kazanmadı, bu kurumlarda çalışmadı. Bu nedenle de her zaman rahatça muhalif kalabildim. Nurullah Tuncer'in göreve geldiği dönem yaptığımız muhalefet oldukça sert ve kararlı bir muhalefetti. Fakat Nurullah Tuncer ikinci kez göreve geldiğinde bazı ortak dostlarımıza bana çok kızdığını çok öfkelendiğini ama söylediklerimde haklı çıktığım noktalar olduğunu, eleştirilerimin kurumu düşünen ve aslında yapıcı olduğunu dile getirerek, öte yandan tiyatro yayıncılığımdaki titizliğimi dikkate alıp şehir tiyatrolarının böylesi bir tanıtım çalışmasına ihtiyacı olduğunu vurgulayarak bana önce dolaylı yoldan sonra direkt kendisi iş teklifinde bulunmuştur Bulunulan iş teklifi İstanbul Şehir Tiyatroları Basın Bürosunda şehir tiyatrolarının basın-yayın-tanıtımında yetkili bir şekilde görev almamdır. Bu gayet açık ve medenice yapılmış bir iş teklifidir ve benim de gerek dolaylı yoldan gelen tekliflerde, gerek daveti üzerine yüz yüze görüşmemde yanıtım hep aynı olmuştur. "Bu benim için onurdur, yaşı Türkiye Cumhuriyetinden eski bir sanat kurumunun tanıtımından sorumlu olmak onurdur, ve geçmişte uzun yıllar basında çalışmış olsam da son 10 yıldır (ve halen) bir kurumda teknisyen sıfatı ile işçi statüsünde  çalıştığım düşünülürse teklif edilen görev de ayrıca bir gurur vesilesidir. Fakat kabul etmeyi düşünmüyorum.  Hem Şehir Tiyatrolarında çalışmayı düşünmüyorum, hem çalıştığım kurumdan memnunum ve çalıştığım kurumda bir hayli yatırım yaptırdığım için bu kurumu yüzüstü bırakıp ayrılmanın etik olmayacağını düşünüyorum. cevabını verdim. Yani kısaca bana yapılan iş teklifi ne bir yolsuzluk, ne bir kayırmacadır yasal statüde bir görevin yasal bir şekilde teklif edilmesi ve benim de kabul etmememden ibarettir. Ayrıca ne bu tekliften önce ne sonra gerektiğinde yayıncı olarak muhalefetten vaz geçmiş olmadığım, bu tekliften hemen sonra geçen yıl tickettürk konusuyla, ve daha geçtiğimiz haftalarda ihaleyle sanatçı konusunda ve benzer bazı konularda muhalif tavrımın değişmediği görülmüş olsa gerek. Not  3: Bu yazı boyunca gelen genelde olumlu, istisna olarak olumsuz tüm tepkilere teşekkür ediyorum. Yazım Kurum dışından görülenlere, duyulanlara göre yazılmıştır mutlaka hatalar olabilecektir bu yazım üzerine gelecek görüş, düzeltme, eleştiriler sitemizde yer alacaktır. Ayrıca bu değişimi kaynama sebebi ve birikmiş intikam duygularının kusulmasına vesile yapmak isteyenlere prim vermeden ama gelen olumsuzlukları da bu kurumu vergileriyle besleyen kamuoyunun bilgilenme hakkı olarak mutlaka yayınlayacağız.

Son Söz :

8 yıl önce tiyatro dünyasından bir tek kişi tanımıyordum. Şimdi tanıyorum. Şu an İstanbul'umuzun şehir tiyatrolarının başında tanıdık bildik ve şahıslarına güvendiğimiz dostlarımız görevlerdedir. Olaya kuşku duyarak (AKP'den dolayı) baksak da yüreğimiz gelişmelerin tiyatro çalışanlarından, tiyatro emekçilerinden ve halkımızın  yararına olmasından yanadır. Tiyatrom olarak görevde dostlarımız bulunsa da bize düşen oyunlarını olabildiğince tanıtmak, gerektiği zaman uygulamalarına eleştiri getirmek, muhalefet etmektir. Sizi eleştireceğim için şimdiden üzgünüm diyorum.

Sabrınız için teşekkür ediyorum

A.Ertuğrul Timur

YAYINDAN SONRA İLAVELER

 İktidar ve Tiyatro İlişkilerinde son 14 yıl yazıma dair gelen takma isimli bir mail üzerine yazışmalar