www.tiyatrom.com

Tiyatro Haber, Tanıtım sitesi

sinembta@hotmail.com

İZMİR'DE TİYATRO

İzmir... Memleketimin "gavur" şehri. Senin bu sorumsuz, aymaz halini görünce tiyatro aynasından, o kadar içim acıyor ki.. Onlarca kişi ölüyor sınırda, dağlarda..Herkesin balkonunda bir bayrak,ışıklar söndürülüyor,terör lanetleniyor! Biz de lanetliyoruz! Ama sahneler kapatılıyor! Teker teker sökülüyor koltukları, kulislerden oyuncuların heyecanlı sesleri gelmiyor artık, kimse sahneyi göremiyor artık!Neden seslerimiz bu kadar az? Neden sesimiz bayraklar kadar çok değil? Yıkılan bir kır kahvesi değil, yıkılan bir insanın ülke uğruna can vermesi kadar önemli tiyatrodur! Anlamıyor musunuz?

Tarih boyunca çağdaşlığıyla, özgürlüğe düşkünlüğüyle yaşayan bir şehirdir İzmir. Özgürlük de Antik Yunan'dan beri tiyatronun temelini atan yapı taşı gibidir. Ama ne yazık, İzmir'de tiyatroya verilen önem o kadar az ki.. En basit örneği, İzmir'de işlevli sahnelerin sayısının iki elin parmak sayısını geçmemesi. Hoş, sahnemiz olsa da biz onları yıkmayı tercih ederiz değil mi? Tiyatrodaki bizim izleyicimize ağır gelir, Allah korusun düşünmeyi tercih ederler,yanlışları görürler, farklı pencerelerden bakmayı öğrenirler hayata değil mi? Onun için kapatılmalı bütün sahneler. Çocuklar test kitaplarına gömülmeli; kadınlar sabahtan akşama insanların kavga dövüşlerini izlemeli ekrandan,üretmeden tüketmeli alışverişte zaman geçirmeli;erkekler maça gitmeli doyasıya küfür etmeli... Peki bu durumda bizim suçlu tarafımız hiç mi yok? olmaz mı? Tabi ki suçluyuz biz de. Susan kişi de suça ortak olduğunu gösterdiği için suçludur çünkü. İzmir kısır tiyatro çevresi tepkisiz kaldıkça tüm olanlara, kendisini dizilere oyuncu yetiştirmek için görevli hissettiği sürece suçu kendimiz de aramalıyız bence. Ben oyundan gelirken gecenin bir yarısı,yüzümdeki makyajı bile silememişken sokakların bomboş olması televizyondaki diziye bağlı olacak çünkü. Bir şeyler yapmalıyız. Çalışarak başlayabiliriz işe mesela.

Bu bir yakınma yazısı filan değil. Yanlış anlamayın. Bu inadına kavga yazısı. Onlar televizyona bağlansınlar, biz hiç inmemek üzere sahneye çıkalım yazısı. Çünkü söylecek sözümüz var. Sahnelerimizin alkıştan yıkılmaya ihtiyacı var!